2 november 2007

Duur Nederlands

Ik heb een hekel aan dikdoenerig taalgebruik. Bijvoorbeeld wanneer iemand "eclatant succes" schrijft terwijl hij gewoon "groot succes" bedoelt, of "saillante details" in plaats van "opvallende details". Misschien denkt men daarmee blijk te geven van een hoge ontwikkeling of zo, maar dat is natuurlijk flauwekul. Napraten kunnen we allemaal. Een woordenboek raadplegen ook. Ik vind het veel knapper wanneer mensen met geen woord te veel en geen woord te weinig precies en helder kunnen zeggen wat ze bedoelen. Dat is pas een kunst!

Waar ik helemaal kromme tenen van krijg is wanneer iemand de plank misslaat door dure woorden op de verkeerde plaats te gebruiken.

Zo las ik onlangs een artikel op nu.nl, afkomstig van het ANP. Het ging over een akelig voorval van een oude dame die midden in de nacht was gevallen in haar badkamer. Het liep gelukkig goed af, ze wist de aandacht van de buren te trekken door voortdurend de WC door te spoelen.

En wat schrijft het ANP? Deze vrouw "heeft het doorspoelen van haar toilet zeer innovatief als noodoproep gebruikt." Huh? Innovatief? Vernieuwend dus??

Wat moet ik me daar nu bij voorstellen! Zijn al die arme bejaarden die uitglijden in de badkamer opeens voortgestoten in de vaart der volkeren dankzij deze kordate dame die een innovatieve alarmeringsmethode heeft ontikkeld bestaande uit het periodiek activeren van een keramisch systeem, namelijk het toilet? Hou toch op zeg.

Het mag duidelijk zijn, deze journalist bedoelde natuurlijk niet "innovatief" maar "inventief". Dat bedoel ik dus, als je dat soort taal niet goed beheerst, gebruik het dan ook niet!

Maar hoezo inventief... hadden we daar niet al een prima woord voor? Vindingrijk, bijvoorbeeld? Of gewoon: slim??? Of zit ik nu eclatant te zeuren over saillante details...

Geen opmerkingen: